25/2/2012:
Δηλώσεις Γ. Νταλάρα στην π. Τσαπανίδου για την Εθνική Κυριαρχία
Νέες καλλιτεχνικές επενδύσεις
Οι καλλιτεχνικές επενδύσεις σε εθνικές τραγωδίες, στον αριστερό πατριωτισμό, στο Πολυτεχνείο κλπ φαίνεται ότι δεν βγάζουν τα χρήματα τους πια. Ένα κάποιο υπερκέρδος. Δεν βγάζεις λεφτά στις ημέρες μας τραγουδώντας την εθνική υπερηφάνεια. Άλλωστε τώρα, η βιασμένη εθνική τιμή γυρνά σοκαρισμένη, ξυπόλητη, αγανακτισμένη και διαμαρτυρόμενη μόνο στις πλατείες της χώρας.
Αν με ρωτάς, παραμένει αέρινα όμορφη και ποθητή, σαν και πρώτα…
Μάλλον, ο ρεαλισμός καλλιτέχνη και μάνατζερ τούς επιβάλλουν στροφή στην κουλτούρα του μνημονίου. Άλλωστε, όλες οι μπροστινές, ακριβοπληρωμένες θέσεις στο Μέγαρο, καταλαμβάνονται από φανατικούς συγχρόνως υπαίτιους και θιασώτες του μνημονίου.
Οι καλύτεροι πελάτες της καλλιτεχνικής «παράγκας».
Είναι βέβαιο. Αυτοί οι άνθρωποι χρειάζονται ένα μεγάλο καλλιτέχνη να εκφράσει τον καημό τους. Ποιον καημό τους;
Δύσκολο να απολαύσεις ένα ακριβό γεύμα στην αυλή των Βερσαλλιών τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1790! Αυτός ο κόμπος στο λαιμό, δεν βοηθά στην απόλαυση. Δεν είναι και λίγο…
Σε κάθε περίπτωση θα πληρώσουν καλά τον τραγουδιστή για να τους απαλύνει με τους πολυτελείς ήχους του, αυτόν τον καημό. Καλές δουλειές!!!
11/2/2012:
Άρθρο για τα τρομοκρατικά διλλήματα του Λ. Παπαδήμου προς τους Έλληνες προ της ψήφισης του μνημονίου 2
Οι Επιλογές των Πολιτών Τώρα
Ο Λ. Παπαδήμος είναι τραγικός ψεύτης Για τους υπόλοιπους, το ξέραμε Επιλογές Πολιτών τώρα
Κατά την μαγνητοσκοπημένη ανάγνωση του μηνύματος που ήθελε να ακούσουν οι πολίτες της χώρας και όχι οι υπουργοί του - υποτίθεται - εν ώρα εργασίας κατά το χθεσινό (10/2) υπουργικό συμβούλιο, ο διορισμένος Πρωθυπουργός μας έδωσε ξεκάθαρα τις εντολές των αφεντικών του, εξωτερικού και του εσωτερικού.
Οι δυνάμεις του εξωτερικού που συνεργάστηκαν αγαστά όλα τα τελευταία χρόνια με την εγχώρια διαπλοκή της πολιτικής και επιχειρηματικής «ελίτ» της χώρας για να την χρεώσουν με τα υπερτοκισμένα δανεικά, τα υπερτιμημένα προϊόντα τους και τα υπερκοστολογημένα δημόσια έργα, αποφάσισαν να τρομοκρατήσουν τους πολίτες με το ενδεχόμενο ενός οικονομικού θανάτου. Τους λεηλατημένους ήδη πολίτες από χρόνια. Τους κατέστρεφαν όλοι οι παραπάνω με ολίγη διαφθορά, πολύ αφαίρεση εθνικής παιδείας και καταναλωτισμό. Που να περισσέψει συνείδηση και θάρρος τώρα, που τους πρόσθεσαν τεχνητά και την φτώχεια;
Ο Λ. Παπαδήμος είναι φανερά αποξενωμένος από την ηθική ενός πραγματικά καλλιεργημένου ανθρώπου, απλά εκπαιδευμένος επί μακρόν, τεχνοκράτης – όπως λέει - υπάλληλος, ταλιμπάν της θεωρίας που έχει κάποιο δίκιο να υπηρετεί, αφού τον εξέθρεψε έως σήμερα, αφού τού έδωσε μέχρι και ανέλπιστα αξιώματα όπως του διορισμένου, αλλά πάντως, πρωθυπουργού. Τοιουτοτρόπως έτοιμος, ψύχραιμα, συνειδητά, θα κάνει πράξη τις υπαγορεύσεις των.
Και το Σάββατο 11/2/12, αφού έδωσε χρόνο στις εταιρείες επικοινωνίας που έχει προσλάβει το «σύστημα» για να επιβάλουν το μνημόνιο στους πολίτες, παρουσιάζει ένα διάγγελμα με πολύ μεγαλύτερη ανάλυση για το πόσα δεινά δήθεν θα καταπέσουν στους Έλληνες, στην περίπτωση που δεν σκύψουν το κεφάλι στο μνημόνιο 2.
ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΛΟΓΙΚΗΣ ΠΟΥ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΙ ΕΙΝΑΙ: ...Γιατί αφού γνώριζαν τόσο καλά, τόσο αυτός ως επικεφαλής του τραπεζικού συστήματος της χώρας τα τελευταία χρόνια, όσο ο κ. Γ. Παπανδρέου, όσο και ο ανακύψας υποκριτής κατά το πρώτο μνημόνιο κ. Αντ. Σαμαράς, όσο και ο λαίμαργος πάντα κ. Ευ. Βενιζέλος, δεν έκαναν τίποτε τα τελευταία χρόνια για να μην φθάσει η χώρα προ του κινδύνου που τόσο αναλυτικά περιγράφουν;
Τι έκαναν, τώρα, τα τελευταία δύο χρόνια, για να προετοιμάσουν την χώρα, ώστε να αντέξει καλύτερα το ενδεχόμενο να μην μπορεί να δεχθεί την αποδοχή των νέων όρων των δανειστών;
Και πως συνέβη οι ομιλίες τους που παρακολούθησε «ζωντανά και ενορχηστρωμένα» ο λαός το Σάββατο 11/2 να μοιάζουν τόσο μεταξύ τους;
ΑΝΤΙΘΕΤΑ: Γιατί αυτοί και τα κόμματα τους (πλην εξαιρέσεων που απομονώθηκαν, εκδιώχθηκαν ή συνταξιοδοτήθηκαν αναγκαστικά) έκαναν τα πάντα για να φθάσει η χώρα προ του κινδύνου που σήμερα γλαφυρά περιγράφουν;
ΤΕΛΙΚΑ: Ποιος μπορεί να εμπιστευτεί ότι λένε αλήθεια τώρα, αυτοί που έχουν πει αμέτρητες φορές τα τελευταία τριάντα χρόνια ψέματα; Ποιος μπορεί να εμπιστευτεί σε αυτούς που έφεραν την χώρα έως εδώ, ότι τώρα γνωρίζουν πώς να την βγάλουν ξανά στο φως;
Να ποιο είναι το δίλλημα;
Το πολιτικό σύστημα που παραμένει καταχρηστικά ακόμα στην εξουσία μας προτείνει ως λύση να δεχθούμε οικιοθελώς να μας χορηγήσει με ένεση καρκίνο του πνεύμονα στο προτελευταίο στάδιο για να «σώσουμε» την ζωούλα μας σήμερα. Μας το προτείνουν με την προϋπόθεση μάλιστα, να παραμείνουν αυτοί «γιατροί»… Ένας καλός και τίμιος γιατρός θα μας έλεγε: καλύτερα γυμνός στο κρύο και στα κάρβουνα τα πυρακτωμένα εναλλάξ, παρά να δεχθείς να σου βάλουν τον καρκίνο στο αίμα σου. Ο δρόμος έξω από τα μνημόνια είναι πολύ μακρύς, θανάσιμα κρύος και καυτός την στιγμή που οι πολιτικοί μας έχουν αφήσει ολόγυμνους. Αλλά εμπεριέχει μία βάσιμη ελπίδα. Αν τρέξουμε γρήγορα, οργανωμένα, αν λειτουργήσουμε έξυπνα, με θάρρος και τόλμη, υπάρχει μία βάσιμη ελπίδα.
Αν γυρίσουμε στο χωράφι και βγάλουμε μία δική μας πατάτα – χωρίς μεσάζοντες – μπορεί και να θρέψουμε την πείνα μας. Με δανεική σπορά, τα προϊόντα θα ανήκουν και πάλι σε άλλους και η πείνα θα μας θερίσει στα σίγουρα. Αυτό είναι το δίλλημα που έχουμε να διαλέξουμε για τη ζωή μας, τα σπίτια μας, τις ιδιοκτησίες μας, τα παιδιά μας.
Το «σύστημα» και ηγεσίες των κομμάτων που μας έφεραν ως εδώ, με μία φωνή και ίδιες ομιλίες των εκπροσώπων τους (Παπαδήμος, Παπανδρέου, Σαμαράς, Βενιζέλος) μας έδειξαν το μέλλον: υποτέλεια, φτώχεια, ανεργία, χαράτσια, κατασχέσεις από τράπεζες, χωρίς νοσοκομεία, χωρίς σχολεία.
Τώρα, επιλέγουμε εμείς, αν έστω και γυμνοί, όπως μας άφησαν, θα αποφασίσουμε να περπατήσουμε στην φωτιά, στον χιονιά, δίπλα και από τον θάνατο, αν χρειαστεί, αλλά με προοπτική να σώσουμε το σπίτι μας και την πατρίδα, για τα παιδιά μας.
Κ. Δραγάτης
Υ.Γ1: Για τον Γ. Παπανδρέου: Αλήθεια, πως ισχυρίστηκε ο ΓΑΠ στην ομιλία του προς την Κοινοβουλευτική Ομάδα του «νεοΠΑΣΟΚ» και προς τον λαό (μεταδόθηκε «ζωντανά») το Σάββατο 12/2 ότι την άρνηση στο μνημόνιο 2 την θέλουν οι ιδιοκτήτες των μεγάλων μέσων ενημέρωσης που «πολέμησαν» και τον ίδιο; Πως εξηγεί ότι τα μέσα αυτά όπως και ο ίδιος δίνουν μάχη για να πείσουν τον λαό να δεχθεί το μνημόνιο 2; Αλήθεια, πως ισχυρίστηκε ο ΓΑΠ στην ίδια ομιλία, ότι την άρνηση στο μνημόνιο 2 την θέλουν αυτοί που έχουν πάει τα λεφτά τους στο εξωτερικό, ώστε να έρθουν μετά και να αγοράσουν τα πάντα φθηνά; Ποιος επέτρεψε την έξοδο αυτών των καταθέσεων χωρίς απολύτως κανένα έλεγχο τα τελευταία δύο χρόνια;
Υ.Γ2: Για τον Αντ. Σαμαρά: Που πήγαν τα προσκυνήματα στον Ελύτη, στον Θεοδωράκη στους ποιητές και τους συγγραφείς του μεγάλου «ΟΧΙ»; Τι είδους πολιτικός είναι αυτός που λέει «όχι» στο μνημόνιο, όταν τα ποσοστά είναι χαμηλά και βρίσκεται μακριά από την κατάκτηση της εξουσίας, και μετά λέει «ΝΑΙ» με μικρούς θεατρινισμούς δήθεν διαπραγμάτευσης, όταν τα ποσοστά δείχνουν ότι μπορεί να βρίσκεται κοντά στην εξουσία;
Παρουσιάζεται σαν άξιος για εμπιστοσύνη τώρα, επειδή κάποτε «τον έκατσαν σπίτι του» ύστερα από μια διαφωνία - στην οποία απλώς έχασε - στο εσωτερικό του κόμματος του. Σε μία πρώιμη διαμάχη για την εξουσία της διαδοχής τελικά, που δεν αφορούσε κανέναν πολίτη.
Εμάς μας νοιάζει το ότι παρίστανε τον «αντιμνημονιακό» για να καλοπιάσει τους ψηφοφόρους, ενώ τώρα, επικαλείται φασιστικά τον ΚΙΝΔΥΝΟΝ ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΥ για να ψηφίσει και με τα δύο χέρια το «ναι» στο πολύ χειρότερο μνημόνιο 2. Καταδεικνύει απλώς ότι οι ημέρες που μας περιμένουν, αν ποτέ ο Αντ. Σαμαράς κυβερνήσει, ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΣ από αυτές που ζήσαμε έως σήμερα με τους προηγούμενους «φίλους» του.
Είναι τελικά ηθικό, να ζητάς από τους βουλευτές του κόμματος σου να ψηφίσουν «ναι» στο ξεπούλημα της χώρας, υποσχόμενος το λάφυρο της εξουσίας ως μόνη ανταμοιβή; Θυμίζουμε σημεία του λόγου του το Σάββατο 11/2: 1) «Θα κυβερνήσουμε ή όχι;», 2) «Δεν θα βάλω στα ψηφοδέλτια του κόμματος όσους είναι κατά του μνημονίου»
Το δριμύ ψύχος προελαύνει στην χώρα, «θερίζει» με αβάσταχτο πόνο τα σώματα και την καταρρακωμένη αξιοπρέπεια στις ψυχές των πολιτών της χώρας. Ποτέ στο νεότερο παρελθόν αυτής της χώρας τόσες οικογένειες δεν είχαν τόσο μεγάλο πρόβλημα να θερμάνουν το σπίτι τους και να ζεστάνουν επαρκώς τα παιδιά τους. Οι πιο αδύναμοι που βρέθηκαν στον δρόμο, στις σκάλες των εκκλησιών και στα προαύλια των δημόσιων κτηρίων, θα βρεθούν αυτές τις ημέρες αντιμέτωποι ακόμα και με τον θάνατο.
Την ίδια στιγμή, η προκαθορισμένη υπάρχουσα πολιτική ηγεσία που είναι απολύτως υπεύθυνη γι’ αυτή την κατάσταση, συμμετέχει με ομόθυμη πίστη στην περαιτέρω εξαθλίωση των Ελλήνων. Κανείς τους δεν έχει την τσίπα να αναθαρρήσει, να μετανιώσει και να προσφέρει ένα μικρό κλαράκι από «όχι» στην εναπομείνασα - λυχναριού πια - φλόγα τηςψυχής των πολλών Ελλήνων. Λένε σε όλα «ναι». Προκειμένου... ...να κρατήσουν τις θέσεις εξουσίας, τους μισθούς εξουσίας και τις υπογραφές εξουσίας, έχουν προκαταβάλει και διανείμει «επιταγές του ναι» στους νεοβαρβάρους και μάλιστα, διαμέσου λογαριασμού «πλαφόν ενδοτισμού», για να λάβουν τα μετρητά του κόπου τους για την προδοσία.
Δεν υπάρχει κάτι για να φοβηθούμε περισσότερο.
Οι «νεοάθλιοι» των κρύων σπιτιών και του δρόμου, του απλήρωτου ηλεκτρικού ρεύματος, των απλήρωτων φόρων, των παραδομένων πινακίδων των αυτοκινήτων, της ουράς για προσφορές στα σούπερμάρκετ, της ουράς για συλλογή πεταμένων λαχανικών στις λαϊκές, των υποθηκευμένων σπιτιών, των υπερχρεωμένων καρτών, των συσσιτίων, δεν αποτελούν ένα μέγεθος συγκεκριμένο, με όριο. Αν σήμερα αποτελούν το 40% του πληθυσμού, δεν θα παραμείνουν τόσοι. Η κατηγορία τους θα διογκώνεται συνεχώς. Τα αίματα από την σφαγή θα λερώνουν όποιους νομίζουν ότι δεν τους αφορά το θέμα. Θα μετρήσουν και οι εύποροι τα θύματα τους τραγικά από την υποδούλωση.
Κανείς δεν μπορεί να γλυτώσει από αυτή την βαρβαρότητα, αν δεν ανήκει στους βαρβάρους ήδη. Μία σκέψη ίσως είναι να γλυτώσουμε και να παραδοθούμε άνευ όρων. Να πάμε μαζί τους. Μα οι βάρβαροι, δεν είναι ομάδα ποδοσφαίρου που αναζητά νέα μέλη. Το κοπάδι από τα πιράνχας, όταν βγαίνει στο κυνήγι, δεν αναζητά «συμμάχους». Αναζητά σάρκα.
Όσο πιο γρήγορα αρνηθούμε την εισβολή, «ξηλώσουμε» τους μειοδότες, ανατρέψουμε την κατάσταση υποδούλωσης, τόσο πιο γρήγορα θα έρθει η δύσκολη ούτως ή άλλως, ανάσταση. Μοιράζουν τρομοκρατία για το τι θα συμβεί, αν δεν αποδεχτούμε τους όρους τους. Οι «προσκυνημένοι» της ενδοχώρας διαμεσολαβούν για να παραδώσουν το μήνυμα στους εμβρόντητους ιθαγενείς. Η απάντηση είναι απλή: Ας τολμήσουμε μία δική μας κάθαρση, αναζητώντας δική μας αναγέννηση και δικό μας διαφωτισμό. Και ας αποτύχει, κάτι καλύτερο θα αφήσει. Η ανάσταση με τα δανικά τους, σχεδόν 200 χρόνια, μόνο πολέμους, μίσος, εμφυλίους και υποσχέσεις μάς έδωσε. Στις καλύτερες στιγμές, πήραμε γυαλιστερά αυτοκίνητα, πισίνες, digital πλυντήρια και υπέροχα κινητά τηλέφωνα χωρίς μονάδες για κατανάλωση μας άφησε.
Χαρά, συνείδηση, γνώση, αντοχή, υπομονή, αξιοκρατία, απλότητα, αρμονία, ευτυχία, γαλήνη, υπερηφάνεια, αληθινή γεύση, αληθινή οσμή, αληθινή ηδονή στον καθημερινό περίπατο μας στα ελληνικά πεζοδρόμια, δεν νιώσαμε ποτέ ως τώρα.
Μόνο λίγες στάλες… Μόνο από τύχη… Μόνο στην ξενιτιά… Μόνο στην μουσική…
Μόνο στην ποίηση… Μόνο στην τέχνη… Μόνο μεθυσμένοι… Μόνο στον πόλεμο… Μόνο για λίγο πάντα, και παντού καταβάλλοντας βαρύ τίμημα.
Το μόνο μαχαίρι που μπήκε στο κόκαλο (σου), είναι η διαταγή τους να αφανιστεί το φιλότιμο μας. Η τελευταία σανίδα του έθνους.
Θα συνεχίσουμε να τους ανεχόμαστε; Μην απαντάς σε αυτούς… Μην απαντάς σε εσένα… Μην απαντάς σε στον άθλιο λογοτεχνήτη...
Στο μέλλον σου μίλα. Στην ερωμένη σου μίλα. Στο παιδί σου μίλα.
Στο ελληνικό χώμα που πατάς, μίλα, και απάντησε του, αν οι τελευταίοι Έλληνες είναι θαμμένοι ήδη.
Θα είχε νόημα να συνεδριάζει το πολιτικό γραφείο του ΠΑΣΟΚ σήμερα, για πρώτη φορά πολλές ημέρες μετά την «παράδοση» της λαϊκής εντολής του 2009 στις τράπεζες και τα κανάλια, μετά την κακήν – κακώς αυτοκαθαίρεση της κυβέρνησής του, αν το μόνο θέμα στην ημερήσια διάταξη αυτής της συνάντησης που πραγματοποιείται ήταν το εξής:
«Διευθέτηση όρων και συνθηκών της οικειοθελούς αυτοδιάλυσης του ΠΑΣΟΚ»
- Άλλως, πως μπορεί να γίνει κατανοητή η συζήτηση μεταξύ πολιτικών υπεύθυνων για την καταστροφή της χώρας για το πώς θα αναδειχθεί από τους ίδιους νέος αρχηγός του κόμματος;
- Άλλως, πως θα μπορεί να γίνει κατανοητή από τους πολίτες η έννοια της πολιτικής ευθύνης και της δικαιοσύνης στο μέλλον;
- Άλλως, γιατί αυτή η συνεδρίαση πρέπει να αφορά τον βαθύτατα προδομένο ψηφοφόρο του ΠΑΣΟΚ του 2009…
Άλλως, γιατί αυτή η φαρσοκωμωδία των μαριονετών πρέπει να απασχολεί τον χειμαζόμενο (και οικονομικά, και πολιτικά, και εθνικά) ελληνικό λαό;
Κ. Δραγάτης
Υ.Γ.: Και να σκεφτεί κανείς ότι αρχηγός του κόμματος (και της σημερινής συνεδρίασης) είναι ο τ. Πρωθυπουργός και π. υπουργός Εξωτερικών Γ. Παπανδρέου, την ημέρα που εξετάζεται η ωμή (ανασκευασμένη ήδη) δήλωση του Τούρκου π. Πρωθυπουργού Μ. Γιλμάζ ότι πολλές από τις φωτιές στην χώρα μας είχαν μπει με ευθύνη των Τουρκικών μυστικών υπηρεσιών. Ο ΓΑΠ δεν θεώρησε απαραίτητο να κάνει ούτε μία διαρροή προκειμένου να πάρει υπεύθυνη θέση για τις δηλώσεις αυτές!!!
Σχηματίζουμε την άποψη ότι η στάση των μεταπολιτευτικών κυβερνήσεων έναντι της Τουρκίας, υπάρχει περίπτωση να ήταν εμφανώς φοβική, γιατί «δεν περίσσευαν» χρήματα για ισχυρή εξωτερική πολιτική. Ισχυρή εθνική στάση. Τα χρήματα, μάλλον ίσα – ίσα έφταναν για να πλουτίζουν οι παράγοντες του Ελληνικού Συστήματος Διαφθοράς και οι διεθνείς εντολείς τους.
29/11/2011:
Θέλουν το μαγαζί σαν αθώοι, λες και δεν ήταν βασικοί πρωταγωνιστές της παρακμής
Η Άννα και «άλλοι», θέλουν το ΠΑΣΟΚplus στα μέτρα τους
Εντύπωση προκαλεί η σχεδόν απαίτηση της υποψήφιας – να υποθέσουμε – προέδρου του «νέοΠΑΣΟΚ» (πως λέμε νεοφιλελευθερισμός) να προσαρμοστεί το κόμμα για το οποίο ενδιαφέρεται, σε εκείνο, που εκείνη επιθυμεί να είναι.
Η ίδια και άλλοι της χαμαιλεόντειας πολιτικής τακτικής, προφανώς αγνοούν ότι δεν δικαιούνται να ζητούν τίποτε για το μέλλον της Ελληνικής δημοκρατίας, αφού έχουν ήδη αποφασίσει – χωρίς καμία δημοκρατική νομιμοποίηση - με βάση τον νεοφιλελευθερισμό την τύχη μίας χώρας, ενώ είχαν εκλεγεί με τα δόγματα του σοσιαλισμού, άντε, της σοσιαλδημοκρατίας.
Δεν δικαιούνται να ζητούν τίποτε ή να συμμετέχουν πουθενά κανείς και καμία από αυτούς και αυτές οι οποίοι -ες έχουν διαπράξει πολιτική απατεωνιά, όπως αυτή που διέπραξαν, όσοι -ες άσκησαν εξουσία με το ΠΑΣΟΚ τα τελευταία δύο χρόνια. Το επιχείρημα «περί διασώσεως της χώρας» δεν υπάρχει, ούτε είναι κανένας ηλίθιος για να το πιστέψει και να το εκλάβει σαν συγχωροχάρτι των «νεοπασόκων» υπουργών και στελεχών της κυβέρνησης Παπανδρέου και Παπαδήμου. Όχι διότι η πατρίδα δεν κινδύνευε ή δεν κινδυνεύει, αλλά διότι οι ίδιοι είναι απολύτως υπεύθυνοι διαχρονικά και για τον κίνδυνο στον οποίο την εξέθεσαν, και για τα ψέματα που είπαν για να αναλάβουν την εξουσία και με αυτήν να την οδηγήσουν στον κίνδυνο.
ΕΠΙΠΛΕΟΝ… Είναι απολύτως υπεύθυνοι διότι χιλιάδες ανθρώπων έχουν χάσει ήδη την ζωή τους από αρρώστιες άγχους και απελπισίας εξαιτίας της κοινωνικής κατάστασης που επικρατεί στην χώρα… Είναι απολύτως υπεύθυνοι διότι εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά δεν θα πάρουν τα εφόδια τροφής, παιδείας, εκπαίδευσης, διαπαιδαγώγησης έτσι, όπως τα δικαιούνταν, εξαιτίας της κατάστασης στην οποία αυτοί οι πολιτικοί έφεραν τη χώρα… Είναι απολύτως υπεύθυνοι διότι εκατοντάδες χιλιάδες νέοι μεταναστεύουν από την Ελλάδα προκειμένου σε άλλες χώρες να βρουν ευκαιρίες και να προσφέρουν εκεί τις δυνάμεις τους, στερώντας από την χώρα μας τις υπηρεσίες τους… Είναι απολύτως υπεύθυνοι διότι εκατοντάδες χιλιάδες ηλικιωμένοι Έλληνες θα καταλήξουν τη ζωή τους μέσα στη φτώχια και την απαξίωση, παρά του ότι αγωνίστηκαν ολόκληρη τη ζωή τους και πλήρωσαν αδρά για την προσωπική τους αξιοπρέπεια και δι’ αυτής για την εθνική αξιοπρέπεια στα γεροντάματα. Με «βρώμικα» τα χέρια τους από αυτή την εθνική τραγωδία, δεν έχουν δικαίωμα να διεκδικούν δικαιώματα πρωταγωνιστών ή και κομπάρσων στο μέλλον του τόπου, της δημοκρατίας του, αλλά στο κακό παρελθόν της που πρέπει να διδάσκεται προς αποφυγή, για ένα καλύτερο μέλλον. Κ. Δραγάτης
Δραματοποιημένα σκυθρωπός, επιτηδευμένα εκνευρισμένος, πλην υπόκρυφα ενθουσιασμένος με τον εαυτό του, συγκάλεσε μεγάλη συνέντευξη τύπου ο υπουργός υγείας και δελφίνος του «νεοΠΑΣΟΚ» (όπως λέμε: νεοφιλελευθερισμός) κ. Α. Λοβέρδος. Ανακοίνωσε πως το δημόσιο γλύτωσε πολλά εκατομμύρια ευρώ κατά τον πρωινό, πριν την μεγάλη συνέντευξη τύπου, διαγωνισμό φαρμάκων με τη νέα μέθοδο.
Αργότερα, το μεσημέρι και ειδικά το βράδυ στα δελτία των 8, πολλά τα «μπράβο» στον υπουργό και η «έκπληξη» των παρουσιαστών των ειδήσεων μεγάλη, γι’ αυτή την επιτυχία του υπουργού. «Εξεπλάγησαν» οι δημοσιογράφοι με αυτό το φαγοπότι που γινόταν με τις προμήθειες φαρμάκων τόσα χρόνια, πριν το διαγωνισμό που φανέρωσε ο κ. Λοβέρδος!!!
Άραγε, γιατί χωρίς ντροπή, ο υπουργός κ. Λοβέρδος μετά την ανακοίνωση των εκατομμυρίων που «γλύτωσε» για το κράτος τώρα που είναι δελφίνος, δεν υπέβαλε την παραίτηση του; Γιατί δεν ανέλαβε το δικό του μερίδιο ευθύνης για όλα τα χρόνια που κάλυπτε εκείνο που έκαναν οι συνάδελφοι του προηγούμενοι υπουργοί υγείας του ΠΑΣΟΚ που «κάλυπταν» το σύστημα υπερκλοπής του δημοσίου χρήματος;
Γιατί δεν ζήτησε τον έλεγχο των οικονομικών όλων των προηγούμενων υπουργών υγείας ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, αμέσως μετά την αποκάλυψη της τεράστιας διαφοράς που προέκυψε στον χθεσινό διαγωνισμό για τα φάρμακα σε σχέση με το παρελθόν; Γιατί δεν ζήτησε άμεσα τον έκτακτο φορολογικό έλεγχο όλων των φαρμακευτικών εταιρειών που έχουν υπάρξει προμηθευτές του δημοσίου τα τελευταία χρόνια;
Πολύ απλά: διότι στόχος του ήταν η ανάδειξη του εαυτού του, ότι τάχα αυτός δεν είναι μέρος του προβλήματος της διαφθοράς που μας έφερε ως εδώ, αλλά κάποιοι «άλλοι». Με λίγα λόγια, εάν ξεπεράσουμε για λίγο το πρόβλημα που έχουμε, ο κ. Λοβέρδος δεν μας εγγυάται κανείς ότι δεν θα «ξανακαλύψει» τη διαφθορά.
Μεγαλύτερο πρόβλημα για την χώρα από αυτούς που την κλέψανε, είναι αυτοί που έκαναν ότι δεν έβλεπαν αυτούς που την κλέβανε. Αυτοί που έδιναν συνεντεύξεις (όπως κάποιοι άλλοι που «διάβαζαν» σε άλλες περιπτώσεις) εκείνη την εποχή. Οι υποκριτές γενικώς, είναι χειρότεροι από τους κλέφτες στην πολιτική.
7/11/2011:
Σπαοδαία κατάσταση. Τώρα οι επιλογές είναι ξεκάθαρες
Μπράβο Γιώργος!
Η μπαρούφα του «δημοψηφίσματος» που διατυπώθηκε κατόπιν εορτής από τον ΓΑΠ γιατί ουδέποτε δεν είχε σκοπό να το κάνει, δημιούργησε την ευκαιρία - πρόσχημα που ήθελε το «σύστημα» εντός της χώρας και εκτός της αυτής, να φτιάξει μαζί με τους πολιτικούς της αρεσκείας του το «μαγαζί» των ονείρων του στην κυβέρνηση του τόπου.
Ο ίδιος ο Παπανδρέου τώρα θα αρχίσει να φτιάχνει για τον εαυτό του τον αστικό μύθο ότι δήθεν τον «έφαγαν» τα συμφέροντα διότι ήθελε να δώσει τον λόγο στον λαό (βλέπε: δημοψήφισμα) σαν γνήσιος δημοκράτης από οικογένεια με παραδόσεις κλπ, κλπ. Η αλήθεια είναι ότι υπηρέτησε κατά απόλυτο τρόπο το «σύστημα» της εγχώριας και εξωχώριας διαπλοκής. Ξεπούλησε τις ελπίδες και τα όνειρα των πολιτών του δημοκρατικού κέντρου που «ακούμπησαν» επάνω του, τόσο, όταν τον υποστήριξαν στις εσωκομματικές εκλογές κατά του Ευ.Βενιζέλου ο οποίος είναι από χρόνια συμβολικός και ουσιαστικός εκπρόσωπος του «συστήματος», όσο και αργότερα, όταν τον υποστήριξαν κατά της φαυλοκρατίας που διεύθυνε ο Κ. Καραμανλής, ενώ η χώρα κατέρρεε.
Εμείς εκτιμούμε ότι σύντομα, το «σύστημα» θα του κάνει δώρο (για τις πολύτιμες υπηρεσίες που πρόσφερε σε αυτό) μία θεσούλα για διεθνή καριέρα, έτσι για να μην τον «καταπιεί» με μιας η ιστορία ως ανάξιο. Δεν αγωνιά όμως γι’ αυτά ο Παπανδρέου. Ξέρει ότι θα έρθουν από μόνα τους τα δώρα. Η μεγαλύτερη αγωνία του ήταν να πρέπει να κυβερνήσει μόνος και να πέσει από την λαϊκή αγανάκτηση.
Η ΝΔ του Σαμαρά
Ο Αντ. Σαμαράς κατάπιε αμάσητα τα όσα έλεγε κατά της μνημονιακής πολιτικής διότι δεν είχε προετοιμάσει τον εαυτό του και το κόμμα για να δεχτεί τις φοβερές πιέσεις που του άσκησαν οι ντόπιοι και αλλοεθνείς «νταβατζίδες» τις τελευταίες ημέρες. Αν δεν συμφωνούσε στην συγκυβέρνηση, θα έχανε ένα μεγάλο κομμάτι του κόμματος του που είναι αγορασμένο από χρόνια με leasing από το «σύστημα». Προτίμησε ένα πιο σίγουρο δρόμο προς την εξουσία (ποια εξουσία;) παρά τη συμπαράταξη με τα συμφέροντα του λαού.
Η συγκυβέρνηση
Υπάρχει συγκεκριμένη λίστα βουλευτών της ΝΔ και υπουργών του ΠΑΣΟΚ, μέσα από την οποία σήμερα οι παράγοντες των δύο κομμάτων θα αποφασίσουν τα πρόσωπα της συγκυβέρνησης. Δηλαδή, κανένα πολιτικό πρόσωπο δεν θα μπορούν να επιλέξουν τα δύο κόμματα, που δεν θα βρίσκεται σε αυτές τις λίστες που έχουν φτιαχτεί από τα εγχώρια και διεθνή κέντρα παραπολιτικής από καιρό. Πρόκειται για πρόσωπα που έχουν δώσει εξετάσεις στα Ευρωπαϊκά κέντρα αγορών, που έχουν δώσει εξετάσεις στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων των τραπεζών, των κατασκευαστικών εταιρειών, των ιδιοκτητών συγκεκριμένων ΜΜΕ της χώρας.
Θα χρησιμοποιηθούν και τεχνοκράτες, μόνο και μόνο για να βάλουν αυτοί τις «δύσκολες» υπογραφές, μόνο και μόνο για να βρίσκονται αυτοί στα «δύσκολα» τηλεοπτικά πλάνα. Μιλάμε για τις τραγικές συμφωνίες που θα υπογραφούν το αμέσως επόμενο διάστημα και που θα δεσμεύουν τους πολίτες της χώρας «χειροπόδαρα» για εξαθλίωση και εθνική αναξιοπρέπεια.
Το πολιτικό σύστημα δεν θέλει να βρίσκεται σε αυτές τις θέσεις. Γι’ αυτό οδηγηθήκαμε στην συγκυβέρνηση. Για να μπορούν να επιβιώσουν τα πολιτικά τζάκια της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και οι δορυφόροι τους από τα δήθεν αριστερά και τα δεξιά, νομίζοντας ότι – μετά τις υπογραφές – θα μπορέσουν να επιστρέψουν ως διαχειριστές της Ελλάδας, χωρίς να βαρύνονται με ευθύνες.
Οι ημέρες που πέρασαν
Πέρασαν ημέρες που παίχτηκε άλλο ένα θέατρο. Από τη μία ψευδοδιλλήματα, από την άλλη, δήθεν διαφωνίες, τραγικοποίηση από τα ΜΜΕ του «συστήματος» ότι δήθεν από αυτά που γίνονταν κινδύνευε το μέλλον της χώρας, η οποία δήθεν «σώθηκε» στο παρά πέντε από τη «συμφωνία ευθύνης» των Παπανδρέου και Σαμαρά.
Ευτυχώς, το μέλλον της χώρας δεν κρίνεται από τη συμφωνία Σαμαρά – Παπανδρέου. Συγνώμη κιόλας, αλλά «χεστήκαμε!. Μήπως δεν ξέραμε ότι υπηρετούν τα ίδια συμφέροντα;
Οι πολίτες των οποίων τη συνείδηση προσπάθησαν να επηρεάσουν όλοι αυτοί το τελευταίο τριήμερο αναδεικνύοντας την τραγωδία – φαρσοκωμωδία της συγκυβέρνησης σε πανελλαδική τηλεοπτική κάλυψη, για να μας επιβάλουν να της δώσουμε προσοχή, ευτυχώς γνωρίζουν στην συντριπτική τους πλειοψηφία ότι όλα αυτά είναι απλές μπούρδες. Σε όποια παρέα και αν βρέθηκα το τελευταίο Σαββατοκύριακό, κανένας συμπολίτης μου δεν βρέθηκε να έχει συγκινηθεί από το μελόδραμα Παπανδρέου - Σαμαρά – και κάποιων δημοσιογράφων. Το «μελόδραμα» δεν ενδιέφερε κανέναν. Όσοι μιλούσαν για τις τηλεοπτικές πολιτικές εξελίξεις, μιλούσαν απαξιωτικά γι’ αυτές. Το μέλλον της χώρας και της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών της κρίνεται τώρα. Τώρα, που το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα αναγκάστηκε να «ξεβρακωθεί».
Το ουσιαστικό δίλλημα
Από τη μία πλευρά έχουν συμπαραταχθεί για να συγκυβερνήσουν αυτοί που ευθύνονται για την ξεφτήλα της χώρας υπό τις εντολές των διεθνών αγορών, και από την άλλη βρίσκεται το κομμάτι του πολιτικού κόσμου που δεν συμφωνεί με αυτούς (ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΑΡΜΑ Πολιτών) αλλά και πάρα πολλά κινήματα πολιτών που δεν εκπροσωπούνται σήμερα στην Βουλή, αλλά και πολλές ισχυρές αλλά ανεξάρτητες πολιτικές προσωπικότητες που δεν δέχθηκαν να παραμείνουν στα δύο κόμματα εξουσίας μετά τις εξελίξεις των τελευταίων τριών δεκαετιών.
Οι πολίτες οπουδήποτε στην Ελλάδα, πρέπει να χαίρονται για τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών. Με τη συμφωνία Παπανδρέου, Σαμαρά, Καρατζαφέρη, Μπακογιάννη και άλλων προθύμων, τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Δεν υπάρχουν ουτοπίες. Υπάρχουν ξεκάθαρες δυνατότητες επιλογών.
Κ. Δραγάτης
ΕΔΩ: Συμπλήρωση ανάρτησης δεκατρείς ημέρες μετά την αρχική, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της 20/11/11. Αφορά την επιβεβαίωση μας για το μέρος του κειμένου στη δεύτερη παράγραφο που μιλά για την προσπάθεια δημιουργίας μύθου γύρω από τον Γ. Παπανδρέου:
Όλο το "σύστημα" που έφερε την χώρα ως εδώ, έχει πέσει επάνω στον "συστημικό" Σαμαρά (που αρνείται την συμφωνία για συστημικούς λόγους) για να συμφωνήσει στην κατ’αυτούς και αλλήλους «σωτηρία» της χώρας.. Αυτοί που μας υποσχέθηκαν τον "παράδεισο" (ΕΟΚ, ΝΑΤΟ, "αλλαγή", ΟΝΕ,"επανίδρυση"), τώρα, προσπαθούν να μας πείσουν πόσο κακή θα είναι η "κόλαση", οι εκλογές. Άραγε, οι εκλογές, θα είναι η "κόλαση" για εμάς ή γι' αυτούς;
Όλοι περιμένουν την έκρηξη της βαλβίδας. Όποιος πάρει την πρωτοβουλία να ανοίξει σήμερα η συζήτηση για τις συνέπειες του χθεσινού κόλαφου στις Κάννες, θα ξεχαστεί πολύ γρήγορα μέχρι να βραδιάσει.
Η ταχύτητα με την οποία θα «ξεχυθούν» αμέσως μετά πρόσωπα, φράσεις, ύβρεις, αντεγκλήσεις, ανακοινώσεις, δηλώσεις αποχωρήσεων, εισχωρήσεων, κινήσεις συμμαχιών ιερών και ανίερων, θα είναι τόσο μεγάλη, που θα θυμόμαστε με δυσκολία πόσους – πολλούς - η ιστορία θα ξεχάσει στο «ράφι» μέσα σε ένα 24ωρο και θα μείνουμε μόνο με όσους θα αναδείξει.
Πρόκειται για την αρχή ενός νέου εθνικού δράματος που αποτελεί σίγουρα την πραγματική αρχή του τέλους μίας κουραστικής περιόδου τεράστιου εθνικού κόστους και την οδυνηρή εκκίνηση μίας νέας εποχής στο άγνωστο.
27/10/2011:
Η σημασία των αποφάσεων της Συνόδου κορυφής
Πρωθυπουργός και κυβέρνηση με ηθελημένη άγνοια της πραγματικότητας
Οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και κυρίως αυτές της ευρωζώνης – πλην της χώρας μας - αποφάσισαν και επίσημα να κατατάξουν τη χώρα ανάμεσα σε αυτές που έχουν πτωχεύσει: όπως την Ουκρανία, το Πακιστάν, την Αργεντινή και άλλες. Σε αυτές τις χώρες είχε αποφασιστεί η λεγόμενη αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους σε ποσοστό 50% ή περίπου αυτό. Ο Πρωθυπουργός της χώρας και κυβερνητικοί παράγοντες από το πρωί σήμερα (27/10/11) πανηγυρίζουν στα ΜΜΕ με νέα σωτηρία της χώρας (πρέπει να είναι η Πέμπτη – έκτη φορά που το κάνουν). Μάλιστα, υποκρίνονται τους κουρασμένους διαπραγματευτές, ενώ η αλήθεια είναι ότι αποτελούν τους κουρασμένους ακροατές ανακοινώσεων.
Αυτοί οι πολιτικοί αποδεικνύονται τελικά εθισμένοι στον τρόπο με τον οποίο λειτουργούσε το πολιτικό σύστημα στην χώρα μας τα τελευταία 30 χρόνια. Ασχολούνται μόνο με την επίτευξη των προσωπικών πολιτικών τους στοχεύσεων, ασχολούνται με την πολιτική επικοινωνία και όχι την επικοινωνία επιτυχημένων πολιτικών για την χώρα.
Η χθεσινή συμφωνία επισημοποιεί απλώς τα όσα ήδη γνωρίζουμε. Η χώρα πτώχευσε για το διεθνές πολιτικό προσκήνιο, για τη διεθνή αγορά, αλλά δεν πτώχευσε μόνο για το λεξιλόγιο του παρωχημένου πολιτικού συστήματος που βρίσκεται ακόμα τυπικά στις θέσεις του. Δεν αγνοούν την πραγματικότητα. Ετοιμάζουν το διάδοχο σκηνικό για την κάστα τους, για τους όμοιους τους.
Την ίδια στιγμή οι δρόμοι σε κάθε χωριό και πόλη γεμίζουν από νοικοκυραίους που γίνονται πένητες και άνεργοι, από ανεξέλεγκτη βία, από παιδιά χωρίς όνειρα, από μαρασμό. Σκληρή αδυσώπητη πολιτική, οικονομική και κοινωνική ύφεση.
