Σσσστ... Το ΠΑΣΟΚ συνεδριάζει σήμερα!!!





Θα είχε νόημα να συνεδριάζει το πολιτικό γραφείο του ΠΑΣΟΚ σήμερα, για πρώτη φορά πολλές ημέρες μετά την «παράδοση» της λαϊκής εντολής του 2009 στις τράπεζες και τα κανάλια, μετά την κακήν – κακώς αυτοκαθαίρεση της κυβέρνησής του, αν το μόνο θέμα στην ημερήσια διάταξη αυτής της συνάντησης που πραγματοποιείται ήταν το εξής:

«Διευθέτηση όρων και συνθηκών της οικειοθελούς αυτοδιάλυσης του ΠΑΣΟΚ»

- Άλλως, πως μπορεί να γίνει κατανοητή η συζήτηση μεταξύ πολιτικών υπεύθυνων για την καταστροφή της χώρας για το πώς θα αναδειχθεί από τους ίδιους νέος αρχηγός του κόμματος;

- Άλλως, πως θα μπορεί να γίνει κατανοητή από τους πολίτες η έννοια της πολιτικής ευθύνης και της δικαιοσύνης στο μέλλον;

- Άλλως, γιατί αυτή η συνεδρίαση πρέπει να αφορά τον βαθύτατα προδομένο ψηφοφόρο του ΠΑΣΟΚ του 2009…

Άλλως, γιατί αυτή η φαρσοκωμωδία των μαριονετών πρέπει να απασχολεί τον χειμαζόμενο (και οικονομικά, και πολιτικά, και εθνικά) ελληνικό λαό;

Κ. Δραγάτης

Υ.Γ.: Και να σκεφτεί κανείς ότι αρχηγός του κόμματος (και της σημερινής συνεδρίασης) είναι ο τ. Πρωθυπουργός και π. υπουργός Εξωτερικών Γ. Παπανδρέου, την ημέρα που εξετάζεται η ωμή (ανασκευασμένη ήδη) δήλωση του Τούρκου π. Πρωθυπουργού Μ. Γιλμάζ ότι πολλές από τις φωτιές στην χώρα μας είχαν μπει με ευθύνη των Τουρκικών μυστικών υπηρεσιών. Ο ΓΑΠ δεν θεώρησε απαραίτητο να κάνει ούτε μία διαρροή προκειμένου να πάρει υπεύθυνη θέση για τις δηλώσεις αυτές!!!

Σχηματίζουμε την άποψη ότι η στάση των μεταπολιτευτικών κυβερνήσεων έναντι της Τουρκίας, υπάρχει περίπτωση να ήταν εμφανώς φοβική, γιατί «δεν περίσσευαν» χρήματα για ισχυρή εξωτερική πολιτική. Ισχυρή εθνική στάση. Τα χρήματα, μάλλον ίσα – ίσα έφταναν για να πλουτίζουν οι παράγοντες του Ελληνικού Συστήματος Διαφθοράς και οι διεθνείς εντολείς τους.

Η Άννα και «άλλοι», θέλουν το ΠΑΣΟΚplus στα μέτρα τους 



Εντύπωση προκαλεί η σχεδόν απαίτηση της υποψήφιας – να υποθέσουμε – προέδρου του «νέοΠΑΣΟΚ» (πως λέμε νεοφιλελευθερισμός) να προσαρμοστεί το κόμμα για το οποίο ενδιαφέρεται, σε εκείνο, που εκείνη επιθυμεί να είναι.

Η ίδια και άλλοι της χαμαιλεόντειας πολιτικής τακτικής, προφανώς αγνοούν ότι δεν δικαιούνται να ζητούν τίποτε για το μέλλον της Ελληνικής δημοκρατίας, αφού έχουν ήδη αποφασίσει – χωρίς καμία δημοκρατική νομιμοποίηση - με βάση τον νεοφιλελευθερισμό την τύχη μίας χώρας, ενώ είχαν εκλεγεί με τα δόγματα του σοσιαλισμού, άντε, της σοσιαλδημοκρατίας.

Δεν δικαιούνται να ζητούν τίποτε ή να συμμετέχουν πουθενά κανείς και καμία από αυτούς και αυτές οι οποίοι -ες έχουν διαπράξει πολιτική απατεωνιά, όπως αυτή που διέπραξαν, όσοι -ες άσκησαν εξουσία με το ΠΑΣΟΚ τα τελευταία δύο χρόνια.
Το επιχείρημα «περί διασώσεως της χώρας» δεν υπάρχει, ούτε είναι κανένας ηλίθιος για να το πιστέψει και να το εκλάβει σαν συγχωροχάρτι των «νεοπασόκων» υπουργών και στελεχών της κυβέρνησης Παπανδρέου και Παπαδήμου.
Όχι διότι η πατρίδα δεν κινδύνευε ή δεν κινδυνεύει, αλλά διότι οι ίδιοι είναι απολύτως υπεύθυνοι διαχρονικά και για τον κίνδυνο στον οποίο την εξέθεσαν, και για τα ψέματα που είπαν για να αναλάβουν την εξουσία και με αυτήν να την οδηγήσουν στον κίνδυνο.

ΕΠΙΠΛΕΟΝ…
Είναι απολύτως υπεύθυνοι διότι χιλιάδες ανθρώπων έχουν χάσει ήδη την ζωή τους από αρρώστιες άγχους και απελπισίας εξαιτίας της κοινωνικής κατάστασης που επικρατεί στην χώρα…
Είναι απολύτως υπεύθυνοι διότι εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά δεν θα πάρουν τα εφόδια τροφής, παιδείας, εκπαίδευσης, διαπαιδαγώγησης έτσι, όπως τα δικαιούνταν, εξαιτίας της κατάστασης στην οποία αυτοί οι πολιτικοί έφεραν τη χώρα…
Είναι απολύτως υπεύθυνοι διότι εκατοντάδες χιλιάδες νέοι μεταναστεύουν από την Ελλάδα προκειμένου σε άλλες χώρες να βρουν ευκαιρίες και να προσφέρουν εκεί τις δυνάμεις τους, στερώντας από την χώρα μας τις υπηρεσίες τους…
Είναι απολύτως υπεύθυνοι διότι εκατοντάδες χιλιάδες ηλικιωμένοι Έλληνες θα καταλήξουν τη ζωή τους μέσα στη φτώχια και την απαξίωση, παρά του ότι αγωνίστηκαν ολόκληρη τη ζωή τους και πλήρωσαν αδρά για την προσωπική τους αξιοπρέπεια και δι’ αυτής για την εθνική αξιοπρέπεια στα γεροντάματα.

Με «βρώμικα» τα χέρια τους από αυτή την εθνική τραγωδία, δεν έχουν δικαίωμα να διεκδικούν δικαιώματα πρωταγωνιστών ή και κομπάρσων στο μέλλον του τόπου, της δημοκρατίας του, αλλά στο κακό παρελθόν της που πρέπει να διδάσκεται προς αποφυγή, για ένα καλύτερο μέλλον.

Κ. Δραγάτης

"Περί Λοβέρδου"... η σειρά των πραγμάτων  








Δραματοποιημένα σκυθρωπός, επιτηδευμένα εκνευρισμένος, πλην υπόκρυφα ενθουσιασμένος με τον εαυτό του, συγκάλεσε μεγάλη συνέντευξη τύπου ο υπουργός υγείας και δελφίνος του «νεοΠΑΣΟΚ» (όπως λέμε: νεοφιλελευθερισμός) κ. Α. Λοβέρδος. Ανακοίνωσε πως το δημόσιο γλύτωσε πολλά εκατομμύρια ευρώ κατά τον πρωινό, πριν την μεγάλη συνέντευξη τύπου, διαγωνισμό φαρμάκων με τη νέα μέθοδο.

Αργότερα, το μεσημέρι και ειδικά το βράδυ στα δελτία των 8, πολλά τα «μπράβο» στον υπουργό και η «έκπληξη» των παρουσιαστών των ειδήσεων μεγάλη, γι’ αυτή την επιτυχία του υπουργού. «Εξεπλάγησαν» οι δημοσιογράφοι με αυτό το φαγοπότι που γινόταν με τις προμήθειες φαρμάκων τόσα χρόνια, πριν το διαγωνισμό που φανέρωσε ο κ. Λοβέρδος!!!

Άραγε, γιατί χωρίς ντροπή, ο υπουργός κ. Λοβέρδος μετά την ανακοίνωση των εκατομμυρίων που «γλύτωσε» για το κράτος τώρα που είναι δελφίνος, δεν υπέβαλε την παραίτηση του;
Γιατί δεν ανέλαβε το δικό του μερίδιο ευθύνης για όλα τα χρόνια που κάλυπτε εκείνο που έκαναν οι συνάδελφοι του προηγούμενοι υπουργοί υγείας του ΠΑΣΟΚ που «κάλυπταν» το σύστημα υπερκλοπής του δημοσίου χρήματος;

Γιατί δεν ζήτησε τον έλεγχο των οικονομικών όλων των προηγούμενων υπουργών υγείας ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, αμέσως μετά την αποκάλυψη της τεράστιας διαφοράς που προέκυψε στον χθεσινό διαγωνισμό για τα φάρμακα σε σχέση με το παρελθόν;
Γιατί δεν ζήτησε άμεσα τον έκτακτο φορολογικό έλεγχο όλων των φαρμακευτικών εταιρειών που έχουν υπάρξει προμηθευτές του δημοσίου τα τελευταία χρόνια;

Πολύ απλά: διότι στόχος του ήταν η ανάδειξη του εαυτού του, ότι τάχα αυτός δεν είναι μέρος του προβλήματος της διαφθοράς που μας έφερε ως εδώ, αλλά κάποιοι «άλλοι». Με λίγα λόγια, εάν ξεπεράσουμε για λίγο το πρόβλημα που έχουμε, ο κ. Λοβέρδος δεν μας εγγυάται κανείς ότι δεν θα «ξανακαλύψει» τη διαφθορά.

Μεγαλύτερο πρόβλημα για την χώρα από αυτούς που την κλέψανε, είναι αυτοί που έκαναν ότι δεν έβλεπαν αυτούς που την κλέβανε. Αυτοί που έδιναν συνεντεύξεις (όπως κάποιοι άλλοι που «διάβαζαν» σε άλλες περιπτώσεις) εκείνη την εποχή. Οι υποκριτές γενικώς, είναι χειρότεροι από τους κλέφτες στην πολιτική.

Μπράβο Γιώργος!

Η μπαρούφα του «δημοψηφίσματος» που διατυπώθηκε κατόπιν εορτής από τον ΓΑΠ γιατί ουδέποτε δεν είχε σκοπό να το κάνει, δημιούργησε την ευκαιρία - πρόσχημα που ήθελε το «σύστημα» εντός της χώρας και εκτός της αυτής, να φτιάξει μαζί με τους πολιτικούς της αρεσκείας του το «μαγαζί» των ονείρων του στην κυβέρνηση του τόπου.

Ο ίδιος ο Παπανδρέου τώρα θα αρχίσει να φτιάχνει για τον εαυτό του τον αστικό μύθο ότι δήθεν τον «έφαγαν» τα συμφέροντα διότι ήθελε να δώσει τον λόγο στον λαό (βλέπε: δημοψήφισμα) σαν γνήσιος δημοκράτης από οικογένεια με παραδόσεις κλπ, κλπ. Η αλήθεια είναι ότι υπηρέτησε κατά απόλυτο τρόπο το «σύστημα» της εγχώριας και εξωχώριας διαπλοκής. Ξεπούλησε τις ελπίδες και τα όνειρα των πολιτών του δημοκρατικού κέντρου που «ακούμπησαν» επάνω του, τόσο, όταν τον υποστήριξαν στις εσωκομματικές εκλογές κατά του Ευ.Βενιζέλου ο οποίος είναι από χρόνια συμβολικός και ουσιαστικός εκπρόσωπος του «συστήματος», όσο και αργότερα, όταν τον υποστήριξαν κατά της φαυλοκρατίας που διεύθυνε ο Κ. Καραμανλής, ενώ η χώρα κατέρρεε.

Εμείς εκτιμούμε ότι σύντομα, το «σύστημα» θα του κάνει δώρο (για τις πολύτιμες υπηρεσίες που πρόσφερε σε αυτό) μία θεσούλα για διεθνή καριέρα, έτσι για να μην τον «καταπιεί» με μιας η ιστορία ως ανάξιο. Δεν αγωνιά όμως γι’ αυτά ο Παπανδρέου. Ξέρει ότι θα έρθουν από μόνα τους τα δώρα. Η μεγαλύτερη αγωνία του ήταν να πρέπει να κυβερνήσει μόνος και να πέσει από την λαϊκή αγανάκτηση.

Η ΝΔ του Σαμαρά

Ο Αντ. Σαμαράς κατάπιε αμάσητα τα όσα έλεγε κατά της μνημονιακής πολιτικής διότι δεν είχε προετοιμάσει τον εαυτό του και το κόμμα για να δεχτεί τις φοβερές πιέσεις που του άσκησαν οι ντόπιοι και αλλοεθνείς «νταβατζίδες» τις τελευταίες ημέρες. Αν δεν συμφωνούσε στην συγκυβέρνηση, θα έχανε ένα μεγάλο κομμάτι του κόμματος του που είναι αγορασμένο από χρόνια με leasing από το «σύστημα». Προτίμησε ένα πιο σίγουρο δρόμο προς την εξουσία (ποια εξουσία;) παρά τη συμπαράταξη με τα συμφέροντα του λαού.


Η συγκυβέρνηση

Υπάρχει συγκεκριμένη λίστα βουλευτών της ΝΔ και υπουργών του ΠΑΣΟΚ, μέσα από την οποία σήμερα οι παράγοντες των δύο κομμάτων θα αποφασίσουν τα πρόσωπα της συγκυβέρνησης. Δηλαδή, κανένα πολιτικό πρόσωπο δεν θα μπορούν να επιλέξουν τα δύο κόμματα, που δεν θα βρίσκεται σε αυτές τις λίστες που έχουν φτιαχτεί από τα εγχώρια και διεθνή κέντρα παραπολιτικής από καιρό. Πρόκειται για πρόσωπα που έχουν δώσει εξετάσεις στα Ευρωπαϊκά κέντρα αγορών, που έχουν δώσει εξετάσεις στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων των τραπεζών, των κατασκευαστικών εταιρειών, των ιδιοκτητών συγκεκριμένων ΜΜΕ της χώρας.

Θα χρησιμοποιηθούν και τεχνοκράτες, μόνο και μόνο για να βάλουν αυτοί τις «δύσκολες» υπογραφές, μόνο και μόνο για να βρίσκονται αυτοί στα «δύσκολα» τηλεοπτικά πλάνα. Μιλάμε για τις τραγικές συμφωνίες που θα υπογραφούν το αμέσως επόμενο διάστημα και που θα δεσμεύουν τους πολίτες της χώρας «χειροπόδαρα» για εξαθλίωση και εθνική αναξιοπρέπεια.

Το πολιτικό σύστημα δεν θέλει να βρίσκεται σε αυτές τις θέσεις. Γι’ αυτό οδηγηθήκαμε στην συγκυβέρνηση. Για να μπορούν να επιβιώσουν τα πολιτικά τζάκια της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και οι δορυφόροι τους από τα δήθεν αριστερά και τα δεξιά, νομίζοντας ότι – μετά τις υπογραφές – θα μπορέσουν να επιστρέψουν ως διαχειριστές της Ελλάδας, χωρίς να βαρύνονται με ευθύνες.


Οι ημέρες που πέρασαν

Πέρασαν ημέρες που παίχτηκε άλλο ένα θέατρο. Από τη μία ψευδοδιλλήματα, από την άλλη, δήθεν διαφωνίες, τραγικοποίηση από τα ΜΜΕ του «συστήματος» ότι δήθεν από αυτά που γίνονταν κινδύνευε το μέλλον της χώρας, η οποία δήθεν «σώθηκε» στο παρά πέντε από τη «συμφωνία ευθύνης» των Παπανδρέου και Σαμαρά.

Ευτυχώς, το μέλλον της χώρας δεν κρίνεται από τη συμφωνία Σαμαρά – Παπανδρέου. Συγνώμη κιόλας, αλλά «χεστήκαμε!. Μήπως δεν ξέραμε ότι υπηρετούν τα ίδια συμφέροντα;

Οι πολίτες των οποίων τη συνείδηση προσπάθησαν να επηρεάσουν όλοι αυτοί το τελευταίο τριήμερο αναδεικνύοντας την τραγωδία – φαρσοκωμωδία της συγκυβέρνησης σε πανελλαδική τηλεοπτική κάλυψη, για να μας επιβάλουν να της δώσουμε προσοχή, ευτυχώς γνωρίζουν στην συντριπτική τους πλειοψηφία ότι όλα αυτά είναι απλές μπούρδες. Σε όποια παρέα και αν βρέθηκα το τελευταίο Σαββατοκύριακό, κανένας συμπολίτης μου δεν βρέθηκε να έχει συγκινηθεί από το μελόδραμα Παπανδρέου - Σαμαρά – και κάποιων δημοσιογράφων. Το «μελόδραμα» δεν ενδιέφερε κανέναν. Όσοι μιλούσαν για τις τηλεοπτικές πολιτικές εξελίξεις, μιλούσαν απαξιωτικά γι’ αυτές. Το μέλλον της χώρας και της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών της κρίνεται τώρα. Τώρα, που το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα αναγκάστηκε να «ξεβρακωθεί».


Το ουσιαστικό δίλλημα

Από τη μία πλευρά έχουν συμπαραταχθεί για να συγκυβερνήσουν αυτοί που ευθύνονται για την ξεφτήλα της χώρας υπό τις εντολές των διεθνών αγορών, και από την άλλη βρίσκεται το κομμάτι του πολιτικού κόσμου που δεν συμφωνεί με αυτούς (ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΑΡΜΑ Πολιτών) αλλά και πάρα πολλά κινήματα πολιτών που δεν εκπροσωπούνται σήμερα στην Βουλή, αλλά και πολλές ισχυρές αλλά ανεξάρτητες πολιτικές προσωπικότητες που δεν δέχθηκαν να παραμείνουν στα δύο κόμματα εξουσίας μετά τις εξελίξεις των τελευταίων τριών δεκαετιών.

Οι πολίτες οπουδήποτε στην Ελλάδα, πρέπει να χαίρονται για τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών. Με τη συμφωνία Παπανδρέου, Σαμαρά, Καρατζαφέρη, Μπακογιάννη και άλλων προθύμων, τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Δεν υπάρχουν ουτοπίες. Υπάρχουν ξεκάθαρες δυνατότητες επιλογών.

Κ. Δραγάτης




ΕΔΩ: Συμπλήρωση ανάρτησης δεκατρείς ημέρες μετά την αρχική, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της 20/11/11. Αφορά την επιβεβαίωση μας για το μέρος του κειμένου στη δεύτερη παράγραφο που μιλά για την προσπάθεια δημιουργίας μύθου γύρω από τον Γ. Παπανδρέου:

Ποιός περιγράφει την "κόλαση";






Όλο το "σύστημα" που έφερε την χώρα ως εδώ, έχει πέσει επάνω στον "συστημικό" Σαμαρά (που αρνείται την συμφωνία για συστημικούς λόγους) για να συμφωνήσει στην κατ’αυτούς και αλλήλους «σωτηρία» της χώρας..
Αυτοί που μας υποσχέθηκαν τον "παράδεισο" (ΕΟΚ, ΝΑΤΟ, "αλλαγή", ΟΝΕ,"επανίδρυση"), τώρα, προσπαθούν να μας πείσουν πόσο κακή θα είναι η "κόλαση", οι εκλογές.
Άραγε, οι εκλογές, θα είναι η "κόλαση" για εμάς ή γι' αυτούς;

Λίγο πριν το "μπαμ"






Όλοι περιμένουν την έκρηξη της βαλβίδας. Όποιος πάρει την πρωτοβουλία να ανοίξει σήμερα η συζήτηση για τις συνέπειες του χθεσινού κόλαφου στις Κάννες, θα ξεχαστεί πολύ γρήγορα μέχρι να βραδιάσει.

Η ταχύτητα με την οποία θα «ξεχυθούν» αμέσως μετά πρόσωπα, φράσεις, ύβρεις, αντεγκλήσεις, ανακοινώσεις, δηλώσεις αποχωρήσεων, εισχωρήσεων, κινήσεις συμμαχιών ιερών και ανίερων, θα είναι τόσο μεγάλη, που θα θυμόμαστε με δυσκολία πόσους – πολλούς - η ιστορία θα ξεχάσει στο «ράφι» μέσα σε ένα 24ωρο και θα μείνουμε μόνο
με όσους θα αναδείξει.

Πρόκειται για την αρχή ενός νέου εθνικού δράματος που αποτελεί σίγουρα την πραγματική αρχή του τέλους μίας κουραστικής περιόδου τεράστιου εθνικού κόστους και την οδυνηρή εκκίνηση μίας νέας εποχής στο άγνωστο.

Πρωθυπουργός και κυβέρνηση
με ηθελημένη άγνοια της πραγματικότητας






Οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και κυρίως αυτές της ευρωζώνης – πλην της χώρας μας - αποφάσισαν και επίσημα να κατατάξουν τη χώρα ανάμεσα σε αυτές που έχουν πτωχεύσει: όπως την Ουκρανία, το Πακιστάν, την Αργεντινή και άλλες. Σε αυτές τις χώρες είχε αποφασιστεί η λεγόμενη αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους σε ποσοστό 50% ή περίπου αυτό.
Ο Πρωθυπουργός της χώρας και κυβερνητικοί παράγοντες από το πρωί σήμερα (27/10/11) πανηγυρίζουν στα ΜΜΕ με νέα σωτηρία της χώρας (πρέπει να είναι η Πέμπτη – έκτη φορά που το κάνουν). Μάλιστα, υποκρίνονται τους κουρασμένους διαπραγματευτές, ενώ η αλήθεια είναι ότι αποτελούν τους κουρασμένους ακροατές ανακοινώσεων.

Αυτοί οι πολιτικοί αποδεικνύονται τελικά εθισμένοι στον τρόπο με τον οποίο λειτουργούσε το πολιτικό σύστημα στην χώρα μας τα τελευταία 30 χρόνια. Ασχολούνται μόνο με την επίτευξη των προσωπικών πολιτικών τους στοχεύσεων, ασχολούνται με την πολιτική επικοινωνία και όχι την επικοινωνία επιτυχημένων πολιτικών για την χώρα.

Η χθεσινή συμφωνία επισημοποιεί απλώς τα όσα ήδη γνωρίζουμε. Η χώρα πτώχευσε για το διεθνές πολιτικό προσκήνιο, για τη διεθνή αγορά, αλλά δεν πτώχευσε μόνο για το λεξιλόγιο του παρωχημένου πολιτικού συστήματος που βρίσκεται ακόμα τυπικά στις θέσεις του. Δεν αγνοούν την πραγματικότητα. Ετοιμάζουν το διάδοχο σκηνικό για την κάστα τους, για τους όμοιους τους.

Την ίδια στιγμή οι δρόμοι σε κάθε χωριό και πόλη γεμίζουν από νοικοκυραίους που γίνονται πένητες και άνεργοι, από ανεξέλεγκτη βία, από παιδιά χωρίς όνειρα, από μαρασμό. Σκληρή αδυσώπητη πολιτική, οικονομική και κοινωνική ύφεση.

 Κατώτεροι των περιστάσεων





Ενώ στις Βρυξέλλες διαμείβονται μεταξύ των εκπροσώπων των κρατών μελών της Ε.Ε τα κρίσιμα, ο Πρωθυπουργός της χώρας μας Γ. Παπανδρέου επέλεξε να εγκαταλείψει το στίβο της μάχης.

Επέλεξε να τον εγκαταλείψει, μάλλον επειδή έχει καταλάβει ότι ο ρόλος του είναι διακοσμητικός, αφού άλλοι αποφασίζουν και αυτός μόνο στο τέλος ενημερώνεται για τις αποφάσεις τους.
Σε αυτήν τη θέση περιήλθε μόνος του, αφού τα τελευταία τρία χρόνια με τα ψέματα, τις παλινωδίες, τις ανακολουθίες και τους ακροβατισμούς, αλλά κυρίως την οσφυοκαμψία του έναντι των Ευρωπαίων ηγετών, κατέληξε αναξιόπιστος και ανίσχυρος.

Επέλεξε να εγκαταλείψει, διότι έχει αποφασίσει  να «πολεμήσει» προκειμένου να κρατήσει την «γραμμή άμυνας» σε άλλη – ευτελή - μάχη, αυτή της διατήρησης της εξουσίας στο εσωτερικό της χώρας. Από την επιλογή του να επανέλθει πριν το τέλος των διαπραγματεύσεων στο εξωτερικό, στο εσωτερικό της χώρας, καταδεικνύεται σε πιο επίπεδο έχει καταλήξει ο άνθρωπος.
Δεν ισχυριζόμαστε ότι η αρχική επιθυμία του ήταν να μην τα καταφέρει. Δεν ισχυριζόμαστε ότι η αρχική του επιθυμία ήταν να χάσει κάθε κρίσιμη «μάχη» έως σήμερα, δεν υποστηρίζουμε ότι ήθελε από την αρχή να λέει μόνο «ναι» σε οτιδήποτε του ζητούσαν και του ζητούν οι εγχώριοι και οι Ευρωπαίοι εκπρόσωποι των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων.
Ισχυριζόμαστε, ότι καλώς ή κακώς, απέτυχε. Εν τέλει, ίσως κάποιος άλλος ήταν κατά πολύ χειρότερος από αυτόν. Δεν θα το μάθουμε ποτέ. Αυτό που γνωρίζουμε μετά βεβαιότητας είναι ότι ο ίδιος ο Γ. Παπανδρέου που χειρίστηκε με την ομάδα του τα Ελληνικά συμφέροντα, απέτυχε παταγωδώς. Απέτυχαν όσο αφορά τις ευθύνες τους έναντι της χώρας, την συγκεκριμένη ιστορική περίοδο, επί των συγκεκριμένων διακυβευμάτων τα οποία ανέλαβε να διαχειριστεί.    

Τώρα όμως, αφού ο Γ. Παπανδρέου επιλέγει την προετοιμασία για την διαχείριση της καταστροφής, από την μάχη για την λιγότερη καταστροφή και ενώ αυτό το επιδεικνύει κιόλας (θυμίζουμε ότι εχθές 25/10 βρισκόταν στην Ελλάδα και έκανε επαφές και όχι στις Βρυξέλλες, κοντά στα γεγονότα) εκτιμούμε ότι έχει υποβιβάσει τον εαυτό του σε μία κατάσταση εγωισμού, πολύ επικίνδυνου για τα συμφέροντα της χώρας. Προφανώς, νομίζει ότι για τα όσα έγιναν φταίνε άλλοι, ότι θέλουν να του πάρουν την εξουσία και δεν το αξίζει και άλλα παρόμοια που παθαίνουν οι αποτυχημένοι ηγέτες.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας αυτή την στιγμή, κατέληξε να είναι η παρούσα κυβέρνηση και τα στελέχη της. Πανικόβλητοι και αποτυχημένοι, δεν μπορούν να διαχειριστούν την προοπτική του τόπου μέσα σε πολύ δύσκολες συνθήκες, οι οποίες απαιτούν ψυχραιμία, αποφασιστικότητα και λαϊκή υποστήριξη.

Ο πολιτικός παρενδυτισμός
εν μέσω των συμβουλίων κορυφής






Συντεταγμένες δυνάμεις αποτελούμενες από κυβερνητικούς παράγοντες, τραπεζικούς παράγοντες, μέσα μαζικής ενημέρωσης, δημοσιογράφους, έχουν ξεκινήσει μία απελπισμένη προσπάθεια για να μας πείσουν:

α) ότι αυτό που συζητείται αυτή την εβδομάδα δεν είναι η ελεγχόμενη (για τις τράπεζες και τους δανειστές, ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ) πτώχευση της Ελλάδας,
αλλά «η ελάφρυνση του ιστορικού βάρους της χώρας» όπως αποκάλεσε την κατάσταση ο Γ. Παπανδρέου με μήνυμα του από τις Βρυξέλλες,

β) ότι ο Πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου δεν είναι το «πολιτικό ανδρείκελο» που έχει απομείνει μετά την επιβολή σε αυτόν από το «σύστημα» να υποκατασταθεί ως κυβερνήτης ακόμα και στο εσωτερικό της χώρας από τον αντιπρόεδρο και υπουργό οικονομικών Ευ. Βενιζέλο,
αλλά ότι είναι ο «σωτήρας μας» που έχει την εντολή για σκληρές διαπραγματεύσεις στην σύνοδο κορυφής των Βρυξελλών και τις οποίες ως επικεφαλής ΔΗΘΕΝ «μίας εθνικής προσπάθειας» παλεύει και ορθώνει το ανάστημα του (;) στην Μέρκελ και στον Σαρκοζί, ενώ όλοι γνωρίζουμε ότι μάλλον βρίσκεται σε ένα δωμάτιο από το οποίο τον καλούν μόνο για να του ανακοινώσουν αυτά που αποφασίζουν μόνοι τους για το μέλλον της Ελλάδας,

γ) ότι εκτός μία ελίτ (ανθρώπων που είχαν χρήματα από τους γονείς τους, από ανθρώπους που έβγαλαν χρήματα από την δουλεία τους, αλλά κυρίως αποτελούμενη από λαμόγια – διαπλεκόμενους των τελευταίων δεκαετιών με το κράτος των πολιτικών)
δεν θα καταποντιστεί κάθε οικογένεια στην χώρα μας για δεκαετίες από την οποιαδήποτε συμφωνία – υπό αυτές τις συνθήκες – και αν προκύψει,
αλλά ότι δήθεν θα δυσκολευτούμε για κάποιο καιρό μετά τον οποίο «θα φαίνονται καθαρά τα σημάδια μίας ανάκαμψης»,

δ) ότι η κυβέρνηση αυτή δεν καταρρέει από τα ψέματα που είχε πει σε σχέση με όσα είχε υποσχεθεί προεκλογικά και όσα έκανε μετεκλογικά, ότι δεν έχει πει ακόμα μεγαλύτερα ψέματα με αφορμή κάθε «σωτήρια» συμφωνία που της επιβάλλεται από την τρόικα ήδη 5 – 6 φορές, ότι δεν καταρρέει επειδή έχει υπογράψει και αποδεχτεί τον καταστρεπτικό υποβιβασμό του βιοτικού επιπέδου της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελλήνων για τα επόμενα χρόνια με την ταυτόχρονη απόλυτη προστασία των κλεπτών (χρημάτων και συνειδήσεων) που μας έφεραν έως εδώ,

αλλά δήθεν ότι κινδυνεύει να καταρρεύσει επειδή φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ ή ΝΔ ή το ΚΚΕ που δεν συναινούν καθ’ υπαγόρευση και κατ’ υποχρέωση με τις επιλογές της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και δι’ αυτής, της τρόικα,  

ε) ότι η λύση δεν είναι οι εκλογές γιατί τάχα «τα έξοδα για να γίνουν, είναι πολλά και θα μας πτωχεύσουν»,
αλλά είναι λύση η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ – ΝΔ και μάλιστα μεταξύ αυτών των ηγετικών στελεχών των δύο κομμάτων που εργάστηκαν επίμονα για να περιπέσει η χώρα στην σημερινή κατάσταση πολιτικής και οικονομικής αναξιοπιστίας και αναξιοπρέπειας. Τα τρομοκρατικά, προπαγανδιστικά φόβητρα είναι η ακυβερνησία, ο «μπερλουσκονισμός» και άλλα που εφευρίσκονται από τους επ’ αμοιβή (τις περισσότερες φορές) υπηρέτες του «συστήματος» διατήρησης της εξουσίας και του πλούτου που παράγει ακόμα και τώρα υπέρ συγκεκριμένων συμφερόντων.

Το ενδεχόμενο να προκύψουν λύσεις χωρίς «αυτούς», από τους ψηφοφόρους των ίδιων των δύο κομμάτων οι οποίοι τα εγκαταλείπουν, από το ΚΚΕ, από την κεντροαριστερά, ακόμα και από την συντηρητική δεξιά (εκτός ΛΑΟΣ και Ντ. Μπακογιάννη), δεν υπάρχει στο μυαλό των διαχειριστών του δικομματισμού.

Και ποιο το επίπεδο της παράδοσης μας, αν δεχθούμε ότι στην χώρα που γέννησε τη δημοκρατία, η κατεξοχήν δημοκρατική λειτουργία, οι εκλογές, δεν μπορούν να γίνουν…

Εβδομάδα προγραφών

Με αφορμή την δημοσιοποίηση ενός κειμένου στις 16/10/2011 από τρεις υπουργούς της Κυβέρνησης έχουμε να παρατηρήσουμε τα εξής:

1) Το ΠΑΣΟΚ ως κόμμα διεκδίκησης της κοινωνικής αλλαγής με βάση τον σοσιαλισμό – ιδρυτική βάση του, δεν θα υπάρχει το επόμενο διάστημα. Με την έγκριση του προέδρου του κόμματος και Πρωθυπουργού κ. Γ. Παπανδρέου για την δημοσιοποίηση του κειμένου των τριών στελεχών (έγκριση της ενέργειας δημοσίευσης του κειμένου από Γ.Π, μετά από ενημέρωση της Α. Διαμαντοπούλου) διαμορφώνονται δύο μόνο εναλλακτικές ηγεσίες:

α) αυτήν που θα εκπροσωπείται από τον υπουργό οικονομίας κ. Ευ. Βενιζέλο, έμπιστο συνομιλητή της τρόικας και του εκδοτικο - οικονομικού συστήματος στο εσωτερικό της χώρας και εναλλακτικά…
 β) αυτήν που θα εκπροσωπείται από τους τρεις (ή όποιους άλλους θα προστεθούν σε αυτήν ή άλλη παράλληλη τάση δελφίνων) υπουργούς οι οποίοι θεωρούνται οι πιο καλά βαθμολογημένοι υπουργοί της τρόικα, αλλά και προνομιακοί υποστηριζόμενοι από το εκδοτικό – οικονομικό σύστημα του εσωτερικού της χώρας.

Οι υπόλοιποι, αφού δεν αντέδρασαν, θα στοιχηθούν, ενόψει εξελίξεων.

Η τρόικα των δανειστών




2)  Ο οποιοσδήποτε δανειστής θα παρακολουθούσε στην πιο κρίσιμη φάση των διαπραγματεύσεων για την τύχη του δανειζομένου και ΚΥΡΙΩΣ του διακυβεύματος για το ύψος των δανεικών που τελικά θα καταβληθούν, να δημοσιοποιούνται επιστολές πολιτικών και δη υπουργών με περιεχόμενο τον αυτοδιαχωρισμό τους ή την αυτοπροώθηση τους, θα παρεκτρεπόταν στην συμπεριφορά σιχτιρίζοντας.

Με δεδομένο του ότι ούτε μία δήλωση στελέχους από τις κυβερνήσεις των δανειστών ή των ενίοτε λαλίστατων στελεχών της Ε.Ε δεν «ξεγλίστρησε» από το στόμα τους, μας οδηγεί να διατυπώσουμε με βεβαιότητα την εκτίμηση ότι το κείμενο των τριών υπουργών είναι απολύτως θετικά αποδεκτό, αν όχι εγκεκριμένο, από τις δυνάμεις της τρόικα.
 
3) Των άνω δύο δοθέντων, αποκλείονται συντεταγμένες δυνάμεις από το ΠΑΣΟΚ για να συνταχθούν με έναν συνασπισμό από την αριστερά που θα ήταν δυνατόν να μην επιθυμεί άλλες κυβερνήσεις μνημονιακού χαρακτήρα. Άρα από το «σύστημα», δημιουργούνται οι δυνατότητες μόνο για συγκυβερνήσεις στην ίδια κατεύθυνση, ακόμα και με άλλη ρητορική, δηλαδή, ίδιας νεοφιλελεύθερης πρακτικής, δήθεν κεντροδεξιές συνενώσεις.